(onderaan bladsy/bottom of page)
Maart 2008 tot Junie 2008
AANDAG LEIERS: Stuur asb ’n volledige uitstappie verslag aan die bestuurslede vir Klimprogram, Nuusbrief en aan die Sekretaris en ’n harde kopie aan BKSA, Posbus 152, Stellenbosch, 7599.
| Wolwekloof, 15 Maart 2008 | Pieke, 15 Maart 2008 | |
| Die suidooster het ons ‘n koue streep
getrek en meeste se swemlus gedemp. Sommiges het nog meer gebewe toe
‘n tou en harnas uitgedeel is vir die (opsionele) klim verby
die laaste waterval. Na middagete het Theuns, Phil en Ingrid verder
geklim terwyl ons ander een vir een deur die koue afgejaag is. Toe
die Cilliers tien voor vyf by die parkeerplek kom, was al die ander
reeds weg, waarvan net die Steenkamps vooraf verskoon is. Nogtans
‘n heerlike stap. Lydia Cilliers |
‘n Groot groep, ongeveer twintig
mense van verskillende ouderdomme, klim die Pieke. Ons volg die roete
met Langrivier op en Nerinakloof af. Daar is bekendes en gaste –
en die groep stap goed en kuier lekker! Middagete is bo en ons geniet
die uitsig vanaf die Pieke met hul unieke bekoring. Terug onder kyk
ons weer na die Pieke en weet – “ons was daarbo en dit
was goed!” Teuns Kok |
|
| Fietstoer, Stellenbosch na Bainskloof, 5-6 April 2008 | Twaalf Apostels, 12 April 2008 | |
| Die belangstelling was aanvanklik min en
net drie persone het vanuit Stellenbosch die pad na Bainskloof aangedurf.
Oorspronklik was die plan om via die Agter-Paarl pad (R44) na Wellington
te fiets. Christel Jost sou by ons aansluit maar toe sy nie meer kon
saamkom nie maak Retief die voorstel om via Helshoogte en die Wemmershoekpad
om te ry. Die roete tot op Steenboksberg se bergklub eiendom is 91
km teenoor 72 km via die Agter-Paarl pad. Wat ‘n belewenis om
Bainskloof per fiets te kan ‘ervaar’. Gelukkig was die
drie fietsryers nog ‘Argus-fiks’. Elsbeth het die rugsakke
per motor aangery en die geselskap het by die motor parkering op Steenboksberg
eers middagete genuttig voor ons begin stap het. By die kampeerplek
het ons dan die Cilliers familie ontmoet, hulle het reeds die dag
tevore (per motor) aangekom. Sondagoggend vroeg het dit begin reën
wat veroorsaak het dat ons sopnat moes oppak en uitstap. Die fietsryers
was toe nie lus om sopnat Stellenbosch terug te fiets nie. Die gerief
van die ou BMW wat met gemak vier van ons plus drie fietse kon vervoer
was ‘n veel beter vooruitsig. Paul Verhoeven |
Effe stormagtige herfsweer het ons aanvanklik
laat twyfel of dit ‘n dag vir die berge sal wees. Nogtans is
die uitstappie goed bygewoon met agt lede, drie aansoekers en ses
gaste wat aan die voet van Tafelberg ontmoet het. Na ’n aanvanklike
geskarrel om motors om te ry na die eindpunt, het ons by die parkeerplek
in Theresa-laan, Kampsbaai, begin stap. Ons het opgestap met Kasteelpoort,
met ‘n tierende suidoostewind wat die Tafel se kleed oor die
westehang in ons gesigte gewaai het. Bo is die meestal mistige atmosfeer
darem nou en dan afgewissel met asemrowende uitsigte oor die Atlantiese
oseaan. ’n Hoogtepunt was die klim na Grootkop, met fantastiese
ou koningsprotea bosse en bome begroei met oumansbaarde – het
mens laat dink aan iets uit Tolkien se wêreld. Middagete is
by Judaspiek geniet, waarna ons met Llandudno Ravine afgestap en by
Suikerbossie ge-eindig het. Die van ons wat nie haastig oppad terug
was na Stellenbosch se musiekkonserte nie, het afgesluit met ’n
laaste kuier en koeldrankie in Houtbaai. Voorwaar ’n suksesvolle
uitstappie op ‘n minder bekende deel van Tafelberg. Jeanette Holtzhausen |
|
| Landroskloof, 19 April 2008 | Krakadouw, Naweek 1-4 Mei 2008 | |
| Uitgereën. Teuns Kok |
Ses lede, vier kinders en twee gaste het
die uitstappie meegemaak. ’n Misverstand het die groep van die
begin af in twee gedeel, met die Uyse wat net dagstappe gedoen het.
Die res van ons het Donderdagmiddag tot by Moedersielshoek gestap
en was bly om ‘n paar poeletjies water daar te kry. Die berg
was seker op sy droogste. Donderdag is ons rustig op tot by die grotjie,
met ‘n welkome besoek van die Uyse langs die pad. Die sterk
wind wat van die begin af gewaai het, wou egter nie gaan lê
nie. Saterdag het ons opgeklim na die baken, waar die reën ons
oorval het. Ons is af in Langstraat waar die water reeds goed gestroom
het en die watervalle en die reën ons goed deurnat het. Dit was
nogal ‘n belewenis om “kloofing” te doen bo-op ‘n
berg in winterstoestande. Gelukkig het ons droë slaapsakke en
klere by die grotjie gewag, en het die wind darem intussen gaan lê.
Die res van die dag het ons probeer keer dat ons droë goed ook
nat word. Die afgaan Sondag was nog nat en moes ons maar nog versigtig
wees op die nat klippe. Ons het laat eers by die huis gekom, moeg
maar gelukkig. Dit was ’n voorreg om die oorgang van die droogste
seisoen na die nat winter te kan beleef! Lydia Cilliers |
|
| Noodhulpopleiding, 10 Mei 2008 | Pic-Sans-Nom, 11 Mei 2008 | |
| Walther Meyer het ‘n suksesvolle
noodhulpkurses aangebied, wat ongelukkig deur net vier lede en twee
gaste bygewoon is. Sien asseblief hofie onder Noodhulp elders in nuusbrief
vir meer inligting. Teuns Kok |
Uitgereën. Teuns Kok |
|
| Zeebaschbosch Werksnaweek, 17-18 Mei 2008 | Rotsklim, Lakeside Pinnacle, 25 Mei 2008 | |
| Die afgelope werksnaweek was seker die mees suksesvolle
tot datum as ons getalle in ag neem. Nie net was daar vier deelnemers
nie, maar ook konserwatief geskat het 7500 hakea saailinge in die
slag gebly. As jy soos Wessel 'n hakea saad in jou sak sit vir elke
100 wat jy uittrek is dit maklik om tred te hou met jou vordering.
Maar as jy soos ander deelnemers (wat eerder anoniem sal bly) sukkel
om tot 'n 100 te tel, weet jy nie so lekker nie. Daar is egter 'n
hoë waarskynlikheid dat die telgestremdes ook 'n bydrae in dieselfde
ordegroote gemaak het as die wat wel akkuraat tel. Gerhard het ook
goed gevorder met die volwasse denne teen die kranse. Tog, as jy van
die oorkant van die Breederiviervallei kyk kan jy al 'n verskil sien,
as jy weet waar om te kyk! Ter afsluiting, om te probeer verduidelik
aan die wat nie kan verstaan wat besiel 'n persoon om hierdie tipe
bergklimaktiwiteit aan te pak en boonop nog te geniet nie, die volgende
twee aanhalings : "Do what you can, with what you have, where
you are" (Theodore Roosevelt) en "Faith is like a raindrop
that knows only a stream, but dreams of an ocean" (onbekend).
En so hou ons aan om te doen wat ons kan terwyl ons droom van 'n indringervry
Zeebasbosch. Ander dromer doeners is welkom om by ons aan te sluit
volgende keer! Gerhard van Wyngaardt |
Sunday 25 May turned out to be a beautiful sunny day
after weeks of rain in the Cape. The rock was dry and the enthusiasm
plenty. A surprisingly large group of around 18 climbers met at Lakeside
Pinnacle for a great day’s climbing. John-Paul Harper (special
guest invited by an injured James Krohn) and Kobus Botha made quick
work of putting ropes on all the better climbs on the crag, and everyone
got stuck in straightaway. By mid-day, each one had done three climbs
or more and most of the routes on the crag were bagged repeatedly.
Jeanne stunned by flashing an 18, a 19 and two 16s in great style,
setting the tone for the day. Nie te sleg vir iemand van 62 nie! John-Paul
and Michael made light of a 21+ project by repeating it several times.
Gauging by both the interest and the scale of enjoyment and camaraderie,
it is highly recommended that the club consider doing similar outings
more frequently. James Krohn |
|
| Stellenboschberg, 31 Mei 2008 | Simonsberg, 7 Junie 2008 | |
| Toe agt van ons Saterdagoggend deur Paradyskloof se
denneplantasie stap was die wêreld nog goed nat na die week
se reën. Stellenboschberg was oop, maar die wolke op Helderberg
het aangedui dat daar steeds 'n kans was dat ons sou nat reën.
Met die koel weer vorder ons fluks. Amper bo val daar genoeg druppels
dat die reënjasse uitgehaal word, maar op die nek drink ons tee
in die son terwyl die miswolke om die Pieke dwarrel. Die rotse by
die hoogste baken was besonder glad in die nattigheid, maar almal
wou daar kom; sommige op hul sokkies toe die skoene nie wou vas trap
nie! Die son het hard probeer, maar kon nie deur die wolke breek nie.
Na middagete is almal koud en is die konsensus dat kortste pad af
die aangewese roete is. Ons volg dus ons voetspore terug soos ons
gekom het, eerder as die minder steil langer pad aan Coetzenburg se
kant. Natuurlik trek die weer oop en is dit heel warm voordat ons
ver af is. Na 'n lekker dag in die berge in ons "voortuin",
is ons vroeg middag weer tuis. Hans Scheffler |
Uitgereën. Louw Engelbrecht |
|